یک چیزهایی کم داریم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
پسرک داد میزد به قرآن دارم راست میگم. به قرآآآآآآآآآآآآن!
فکر کردم برای یه بچه 8- 9 ساله چه چیز مهمی ممکنه اتفاق افتاده باشه تا نیاز باشه برای اثباتش اینجوری قسم بخوره؟
جوابش به نظرم هیچ ه. هیچ چیزی انقدر مهم نیست که براش اینجوری قسم بخوری. نه در کودکی که در بزرگسالی هم هیچ چیز چنین ارزشی رو نداره.
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان
از یک جایی به بعد آدم باید تخیل و توهم رو کنار بذاره و واقعیت رو ببینه. آرمان های متعالی و مترقی خواهی رو حفظ کنه ولی نگاهی هم به مسیرشون داشته باشه.
دقیق یادم نیست این اتفاق برای من از کی افتاد! دلیلش شاید این بود که تجربه سرخوردگی نسل ترقی خواه رو بعد از انتخاب خاتمی دیدم. شاید چون تاریخ زیاد خون
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان
پ .ن: خدا در دو جا به بندگانش میخنددیکی زمانی که همه دست به دست هم میدهند تا یکی را ذلیل کنندو او نمیخواهدپ. ن: ای آن کسی که دعاى درمانده را اجابت مى کنی و گرفتارى را برطرف مى سازی...ای آن کسی که دعاى درمانده را اجابت مى کنی و گرفتارى را برطرف مى سازی...ای آن کسی که دعاى درمانده را اجابت مى
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان
پ. ن: این دوره رو که جستیم.ولی جمع نکنید برید ۴ سال دیگه دم انتخابات دوباره پی رای جمع کردن باشیم.از همین امروز باید شروع کنیم برای ۴ سال بعد.سال ۱۴۰۰ نباید اتفاق ۸۴ بیفته.نباید دوباره دولت رو بدیم دست اصولگراها.برای این "نباید" باید از امروز شروع کنیم.
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۶/۰۲/۳۰ساعت ت
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان
تابستون رو دوست ندارم! ماه رمضون رو هم دوست ندارم! بعد فک کن این دوتا با هم شروع بشن! پ. ن: جان؟ هنوز تابستون شروع نشده؟ این هوا هوای تابستونه! حالا تقویم هر چی می خواد بگه!* در تمام عمرم دچار مرض هر چه من میدانم دیگران نیز میدانند بودم، هنوزم هستم. خیلی وقته فهمیدم این طور نیست. ولی خب مرضه دیگه دس
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان
شاید در جریان نباشید! ولی شصت و خورده ای میلیون نفر در ایران اذان شون به افق تهران نیست.
اون ربنایی که الان پخشش شده مطالبه اول فرهنگی کشور! پخش و زمان و پخشش برای خیلی از مردم مهم نیست. تا چند سال پیش که شبکه های اجتماعی به این گستردگی نبودن اکثریتشون حتی نمیدونستن ربنایی بوده و الان پخش نمیشه!
هر
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان
آدما سبک گشت و گذار خودشون رو دارن. هر کسی نوع متفاوتی از گشتن رو دوست داره.سخته پیدا کردن کسی که سلیقه گشت و گذار یکسانی باهات داشته باشه.
اغلب موارد تنها میرم برای گشت و گذار. هم به خاطر دلیل فوق الذکر و هم به این خاطر که ساکنین تهران حوصله گشت و گذار ندارن. خب چون تا الان برای زمان های کوتاهی ای
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان
پ. ن: این ساختمون رو بیشتر از هر چیزی در دنیا دوست دارم.
این کعبه وطن رو...
پ. ن: اینم محض سوزوندن دل اونایی که پایه نیستن! تا ببین چیا رو از دست میدن. کافه، اثرتاریخی، سکوت و آرامش، هوای مطبوع! همگی یک جا!
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۶/۰۳/۱۷ساعت توسط بولوت |
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان
یه روزی اینجا رو میخرم و بازسازیش میکنم. توی حیاطش درخت خرمالو و نارنج میکارم و توش "زندگی" خواهم کرد.
هر روز صبحم رو با نوشیدن قهوه در ایوان نیم دایره کوچکش شروع خواهم کرد. عصرها هم قبل از برگشت به خونه لخ لخ کنان میرم باغ نگارستان و یکی دو ساعت اونجا میشینم.
معشوق هم که نزدیک به اینجا، صبح رفتنه
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان
ما توی گفتگوهای متداولمون کلماتی برای آرزوی خوبی و خوشی نداریم.
اولین بار ترکیه بود که متوجه این موضوع شدم. اونجا بسته به هر ساعت از روز عبارتی "صبح/ظهر/عصر/شب خوش" رو استفاده میکنن. عباراتی که مشابهش رو ما در مکالمه های روزمره نداریم. برای تعارف هم از عبارتی استفاده میکردن که ترجمه مفهومیش میشه "
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان